links for 2009-03-31

Advertisements

links for 2009-03-26

عکس

23032009006
این ساختمان مینودر بود!

dsc00235
اینم باراجین بود!

AYSEL & ARASH – Always lyrics

(Eurovision 2009 :: Azerbaijan)

Always on my mind
Always in my heart

Ive been waiting for you night after night
Like a shadow staying close to the light
Suddenly you stand beside me
And I see a million burning stars

You are always on my mind
Always in my heart
And I can hear you call my name on a mountain high
Always on my mind
Always in my dreams
I wanna hold you close with me
Always all the time

I believe Im addicted to you
In your eyes I see dreams coming true
Finally I have found you
And now I will never let you go no

You are always on my mind
Always in my heart
And I can hear you call my name on a mountain high
Always on my mind
Always in my dreams
I wanna hold you close with me
Always all the time

Always on my mind
Always in my heart
And I can hear you call my name on a mountain high
Always on my mind always in my dreams
I wanna hold you close with me
Always all the time

Always on my mind
Always in my heart
Always on my mind
Always in my dreams
Always all the time

نوروز

نوروز ، اگر چه روز نو سال است ، روز کهنه قرنهاست . پیری فرتوت است که سالی یکبار جامه ی جوانی میپوشاند ، تا بشکرانه آنکه روزگاری چنین دراز بسر برده و با این همه دمسردیِ زمانه تاب آورده است ، چند روزی شادی کند . از اینجاست که شکوه پیران و نشاطِ جوانان در اوست.پیر نوروز یاد ها در سر دارد . از آن کرانه زمان می آید، از آنجا که نشانش پیدا نیست. دراین راه دراز رنجها دیده و تلخی ها چشیده است، اما هنوز شاد و امیدوار است. جامه های رنگارنگ پوشیده است، اما از آن همه یک رنگ بیشتر آشکار نیست ، و آن رنگِ ایران است.
درباره خلق و خوی ایرانی بسیار سخن گفته اند . هر ملتی عیبهایی دارد. در حق ایرانیان میگویند که قومی خوپذیرند و هر روز به مقتضای زمانه به رنگی در می آیند . با زمانه نمی ستیزند، بلکه می سازند.رسم و آئینِ هر بیگانه ای را می پذیرند و شیوه ی دیرین ِخود را زود فراموش می کنند.بعضی از نویسندگان این صفت را هنری دانسته و راز بقای ایران را در آن جسته اند. من نمیدانم که این صفت عیب است یا هنر است ، اما در قبول ِ این نسبت تردید و تأملی دارم.
از روزی که پدران ِ ما به این سرزمین آمده اند و نام خانواده و نژاد خود را به آن داده اند، گوئی سرنوشتی تلخ و دشوار برای ایشان مقرر شده بود. تقدیر چنان بود که این قوم نگهبان ِ فروغ ِ ایزدی یعنی دانش و فرهنگ باشند. میان ِ جهان ِ روشنی که فرهنگ و تمدن در آن پرورش می یافت و عالم تیرگی ، که در آن کین و ستیز می رویید، سدی شود و نیروی ِ یزدان را از گزندِ اهریمن نگهدارد . پدران ِ ما ،از همان آغاز کار ، وظیفه ی سترگِ خود را دریافتند.
زرتشت از میان ِ گروه برخاست و ماموریتِ قوم ایرانی را درست و روشن معین کرد. فرمود که باید بیاری یزدان با اهریمن بجنگد تا آنگاه که آن دشمن بد کنش از پا درآید . ایرانی بار گران ِ این امانت را بدوش کشید . پیکاری بزرگ بود . فرِ کیان ، فرِ مزداآفرید، آن فر نیرومندِ ناگرفتنی را به او سپرده بودند. فری که اهریمن می کوشید تا بر آن دست یابد.گاهی فرستاده ی اهریمن دلیری می کرد و پیش می تاخت تا فر را برباید. اما خود را با پهلوان روبرو می یافت و غریو دلیرانه ی او به گوشش می رسید. اهریمن گامی واپس می نهاد. پهلوان دلیر و سهمگین بود. گاهی پیش می خرامید و می اندیشید که دیگر فر از آن ِ اوست. آنگاه اهریمن شبیخون می آورد و نعره ی او در دشت می پیچید. پهلوان درنگ می کرد و اهریمن سهمگین بود.
در این پیکار روزگارها گذشت و داستان ِ این زد و خورد افسانه شد و بر زبان ها روان گشت. اما هنوز نبرد دوام داشت . پهلوان سالخورده شد ، فرتوت شد ، نیروی تنش سستی گرفت ، اما دل و جانش جوان ماند. هنوز اهریمن از نهیب ِ او بیمناک است ، هنوز پهلوان دلیر و سهمگین است . این همان پهلوان است ، که هر سال جامه ی رنگ رنگِ نوروز می پوشد و به یادِ روزگار جوانی ، شادی می کند.
اگر بر ما ایرانیان ِ این روزگار عیبی باید گرفت این است که تاریخ ِ خود را درست نمی شناسیم. در باره ی آنچه بر ماگذشته است ، هر چه را که دیگران را گفته اند و میگویند، طوطی وار تکرار می کنیم . کمتر ملتی را در جهان می توان یافت ، که عمری چنین دراز را بسر آورده و با حوادثی چنین بزرگ روبرو شده و تغییراتی چنین عظیم در زندگی اش روی داده باشد و پیوسته ، در همه حال ، خود را به یاد داشته باشد، و دمی از گذشته و حال و آینده ی خویش غافل نشود.
این جشن ِ نوروز ، که دو سه هزار سال است با همه ی آداب و رسوم در این سرزمین باقی و برقرار است، مگر نشانی از ثبات و پایداری ِ ایرانیان در نگهداشتن ِ آئین ِ ملی خود نیست ؟ نوروز یکی از نشانه های ملیتِ ماست .نوروز یکی از روزهای تجلی ِ روح ِ ایرانی است. نوروز برهان ِ این دعوی است که ایران با همه ی سالخوردگی هنوز جوان و نیرومند است.
در این روز باید دعا کنیم . همان دعا که سه هزار سال پیش از این زرتشت کرد: منش ِ بد شکست بیابد. منش ِ نیکو پیروز شود. دروغ شکست بیابد. راستی بر آن پیروز شود. اهریمن ِ بد کنش ناتوان شود و رو به گریز نهد.
نوروز بر همه ایرانیان فرخنده و خرم باشد.

شادروان دکتر پرویز ناتل خانلری

Love&S*e*x

حوصله ندارم داستان بنویسم اما پسرا به طور کلی دو دسته هستن یا دنبال دوست دختر هستن برای س*کس یا دنبال دوست دخترن برای عاشق شدن!
اتفاقاً دیشب هم محمد گیر داده بود درباره این چیزا حرف می زد!
من خودم اینجوری فکر می کنم
318

و از هر دو دسته بدم میاد!

fall in love

چرا Fall in ؟